Wettelijke rente over vergeten pensioen kan wél verjaren
Publicatiedatum: 5 november 2026
Een pensioenuitkering verjaart niet zolang de pensioengerechtigde leeft. Maar hoe zit dat met de wettelijke rente als het pensioen jarenlang niet is uitgekeerd? Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelde op 6 oktober 2026 dat daarvoor andere regels gelden. Een belangrijk verschil: een rechtsvordering tot het doen van pensioenuitkeringen verjaart niet, maar een rente-aanspraak verjaart mogelijk wel.
Wat speelde er?
Een vrouw had na het overlijden van haar ex-echtgenoot in februari 2018 recht op bijzonder partnerpensioen van Stichting Pensioenfonds Medisch Specialisten (SPMS), een verplichtgesteld beroepspensioenfonds. SPMS had haar echter nooit geïnformeerd over deze aanspraak. Pas in 2024 meldde de vrouw zich bij SPMS met vragen over haar pensioen.
SPMS concludeerde vervolgens dat de vrouw vanaf 1 maart 2018 recht had op bijzonder partnerpensioen en betaalde het achterstallige pensioen alsnog uit. Artikel 70 Wet verplichte beroepspensioenregeling (Wvb) bepaalt namelijk dat een vordering tot het doen van een pensioenuitkering niet verjaart zolang de pensioengerechtigde leeft. Voor pensioenuitkeringen waarop de Pensioenwet van toepassing is, geldt dezelfde rechtsregel (artikel 59 Pensioenwet).
SPMS betaalde over de nabetaling aanvankelijk geen wettelijke rente. Na correspondentie tussen partijen betaalde SPMS alsnog wettelijke rente over de periode vanaf 1 maart 2020. SPMS weigerde echter rente te betalen over de daaraan voorafgaande periode, omdat de rentevordering volgens SPMS was verjaard. De vrouw was het daar niet mee eens en stelde dat het verjaringsregime ex artikel 3:310 BW van toepassing was. Op grond van dit artikel verjaart een vordering tot schadevergoeding vijf jaar nadat de benadeelde bekend is geworden met zowel de schade als de daarvoor aansprakelijke persoon.
Wettelijke rente is geen pensioenuitkering
Het hof volgde de vrouw niet. Hoewel wettelijke rente een vorm van gefixeerde schadevergoeding is, is de rentevordering volgens het hof niet gelijk te stellen aan een zelfstandige vordering tot schadevergoeding waarop de verjaringsregeling van artikel 3:310 BW van toepassing is.
Ook artikel 70 Wvb biedt volgens het hof geen uitkomst. Deze bepaling voorkomt verjaring van de verplichtingen die een pensioenuitvoerder op grond van een pensioenregeling heeft om pensioenuitkeringen te doen. De wettelijke rente behoort daar niet toe. Volgens het hof heeft de wetgever bewust geen afzonderlijke regeling getroffen voor wettelijke rente bij te late pensioenbetalingen, omdat de algemene regeling van het BW daarin al voorziet. Er bestaat daarom geen grond om de bijzondere bescherming tegen verjaring van pensioenuitkeringen door te trekken naar de wettelijke rente.
Verjaringsregime wettelijke rente
Volgens het hof geldt voor de wettelijke rente de verjaringstermijn van artikel 3:308 BW. Een vordering tot betaling van rente verjaart daarmee vijf jaar nadat deze opeisbaar is geworden, tenzij de verjaring wordt gestuit.
Dat kan een pensioengerechtigde onaangenaam verrassen. Voor de aanvang van deze verjaringstermijn is namelijk niet vereist dat de pensioengerechtigde bekend is met het bestaan van de rente-aanspraak. Dat de vrouw jarenlang niet wist dat zij recht had op bijzonder partnerpensioen en daardoor evenmin wist dat zij aanspraak kon maken op wettelijke rente, voorkomt de verjaring dus niet.
Samenvattend: wel pensioen, geen volledige rente
Een pensioenuitkering die jaren geleden betaald had moeten worden, kan gedurende het leven van de pensioengerechtigde alsnog volledig worden opgeëist bij de pensioenuitvoerder. De wettelijke rente over diezelfde uitkering kan ondertussen wél gedeeltelijk zijn verjaard. De bijzondere bescherming tegen verjaring van pensioenuitkeringen geldt namelijk niet automatisch voor de wettelijke rente.
Voor pensioengerechtigden is het daarom belangrijk om bij een vergeten of te laat uitgekeerd pensioen ook aandacht te hebben voor de rente en de verjaring daarvan zo nodig tijdig te stuiten. Stilzitten kan kostbaar zijn!
