Extern verlofsparen via een stichting realistisch bij kleinere deelnemersgroep

Publicatiedatum: 20 augustus 2026

Bij extern verlofsparen wordt vaak gedacht aan sectoren of grote werkgevers. In de praktijk kan juist een kleinere deelnemersgroep aanleiding zijn om het verlofvermogen onder te brengen in een afzonderlijke stichting.

Aanleiding voor extern verlofsparen is het voorkomen van hoge voorzieningen bij de werkgever  en veiligstellen van het opgebouwde verlofvermogen bij een eventueel faillissement van de werkgever. Dat laatste geeft werknemers extra zekerheid dat de voor hen gereserveerde middelen daadwerkelijk beschikbaar blijven voor toekomstige verlofopname.

Verlofsparen kan een onderscheidende arbeidsvoorwaarde zijn in een krappe arbeidsmarkt, bijvoorbeeld voor werknemers die een sabbatical willen opnemen of hun laatste jaren vóór de AOW-leeftijd willen overbruggen met gespaard verlof.

Een stichting biedt een overzichtelijke structuur waarin de opgebouwde verlofaanspraken van werknemers worden afgescheiden van het vermogen van de werkgever. Bij een beperkt aantal deelnemers zijn de administratie, governance en communicatie in beginsel goed beheersbaar.

Tegelijkertijd verdient een dergelijke vormgeving zeer zorgvuldige afweging en voorbereiding. Is er voldoende aanleiding voor extern verlofsparen? Is er voldoende animo onder de werknemers? Sluit de vormgeving aan bij de juridische en fiscale eisen en voorwaarden? Zijn de jaarrekening-technische gevolgen voldoende onderzocht?

Het is verstandig om in ieder geval een fiscaal-jurist en een accountant vanaf het begin bij de gedachtenvorming te betrekken. Zij kunnen beoordelen of de regeling fiscaal houdbaar is en hoe de afspraken administratief en financieel moeten worden verwerkt. Ook de medewerking van een bank als contractspartij van de stichting is essentieel. Goedkeuring vooraf van de Belastingdienst is belangrijk, omdat er geen duidelijk wettelijk kader is.